ümidiydi İşte o gıcırdayan ahşap yolların ümidiydik biz...
küçük kıvılcım yeterdi..
O ahşabın içindeki canı almaya..
Sesimiz, adımı, sevgimiz kazınmıştı üzerine...
Nesiller görecekti anlamını bilmeyerek..
sadece görecekti..
gözün gönle işlemeyeceğini bile bile..
Her yağmuru andığımda...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder