bu nasıl sevgi .... Öldürdü severken...
acı mı aşk mı derken zaman tükendi...
Sonbaharda dökülen yapraklar gibi ;
döküyorum içimdeki parçaları...
ben atmıyorum ..
sanki atlıyorlar...
şimdi yenildim...
kalbimi sende bıraktım...
kırık dökük de olsa.. vardın..
kimse üzülmek için sevmiyor..
umutsuzluk değil umut olsaydık.
.işte şimdi hiç sevmediğim
o kelimeyi kullanmak zorundayım...
keşke mutlu olabilseydik...
Zaman bile bize çare olamadı..
ne yapalım..?
ama yüreğimi almışsın zaten..
bensiz durabilmen ondandır...
Olamaz mı Olabilir..nedensizZ.....!




Hiç yorum yok:
Yorum Gönder